6 dec 2025 t/m 3 jan 2026: Phang Nga Bay, Thailand

Zeilers-speeltuin

De Phang Nga Bay is een soort zeilers paradijs. Het is net of je door een buitenaards landschap vaart met overal vreemde rotsformaties, grotten, meertjes in rotsen bereikbaar via die grotten (Hongs), strandjes, droogvallende zandstroken en heerlijke ankerplekjes. Omdat het inmiddels hoogseizoen is en het Thaise toerisme welig tiert, zoeken we de wat minder bekende plekjes op als we ergens wat langer willen blijven liggen. En soms liggen we midden tussen de toeristenboten die een stuk of 30 tot 50 snorkelaars en/of peddel-boarders tegelijk loslaten en een klein uur later weer doorvaren, op naar een volgende Hong of snorkelplek. Na 17.30 uur is het gelukkig overal heel rustig. We bezoeken een wat minder populaire Hong. We zijn er alleen en kunnen samen in ons bijbootje in stilte op het meertje drijven. Een bijzondere ervaring.

De wind komt, vrij voorspelbaar in dit seizoen, meestal uit het noordoosten. Het waait meestal alleen in de ochtend. Je ziet opvallend weinig boten zeilen. Ook de vele (vele!!) gehuurde catamarans varen vaak voor de vorm met 1 zeil op en de motor aan, op weg van a naar b. We genieten van de paar dagen dat we wel goed kunnen zeilen en kruisen met veel plezier op naar een drijvend vissersdorp (Ko Pan Yi) in het noorden van de baai. Het verhaal over ‘Gipsy village’ is dat een aantal vissers hutjes op palen in het water had gebouwd omdat de berg te steil was voor bewoning. Er ontstond een dorp en de jeugd wilde voetballen. Op vlotten en met drijvende tonnen bouwden ze een voetbalveld. Inmiddels is dit een te bezichtigen vernieuwd en beroemd drijvend voetbalveld geworden. Het drijvende dorp wordt rond lunchtijd door menig toeristenboot bezocht. Naast een aantal zeer grote restaurants voor deze lunch-liefhebbers, is de hoofdstraat op palen en met drijvende aanbouwsels omgebouwd in een ‘kitch-spullen-winkelstraatje’. Vooraan de goederen, achteraan in de winkel de slaapmatrassen, de televisie, het kinderspeelgoed en de rest van het huis van de bewoners. Aan het einde van de straat is een klein ziekenhuisje annex wellicht meer een gezondheidscentrum gebouwd. Hoewel overdag dus druk, valt de nog steeds wel erg afgelegen plek van het dorp op. De bewoners kunnen alleen met hun ferry naar het vaste land. Als na de lunch de toeristen verdwijnen, is het in het dorp en op de rivier waar wij liggen heel rustig. Wat een apart leven daar in dat dorp.

Klussen

Een zeilers paradijs betekent niet dat de boot klus-vrij blijft, maar wel dat je hier in Phuket veel zeilspullen kunt krijgen. Ons anker had een aantal maal zo goed vastgehouden in de grond dat een ijzeren pin van de ankerophanging was afgebroken. Niet handig, want dat betekende dat de kanteling niet meer werkte en het laatste stukje anker optrekken steeds met zijn tweeën moest. Dat lukt ook, maar het gaat minder makkelijk. We waren zo totaal niet voorbereid op alle zeilspullen die ze hier hebben, dat we pas in de zeilwinkel bij het zien van een hele plank met ankergerei bedenken dat we die ophanging nodig hebben. Alleen hebben we die dus nog niet opgemeten. Ervan overtuigd dat we de goede maat kopen, nemen we de nieuwe ankerophanging blij mee terug. Helaas, deze blijkt veel, maar dan ook echt veel te klein. De volgende dag doen we nog een keer een ritje met de bijboot naar de wal en ruilen we de boel om voor een grotere. Nog wat later monteren we de nieuwe. Hij doet het weer!

En dan begeeft de schakelkabel van één van de motoren het. De motor doet het nog prima, maar het schakelen in voor- en achteruit lukt niet meer met de gashendel. We herinneren ons allebei dat we drie jaar geleden toch echt nieuwe kabels voor beide motoren op ons lijstje hadden staan. En dat we die in Nederland moesten bestellen omdat we een nogal afwijkende lange maat hebben. Waar dat plan ergens is verdwenen? Geen idee. We klussen een dag aan een soort staaf om de hendel mee te kunnen gaan bedienen. Dit lukt helaas niet. De oplossing is dat een van ons de hendel op de motor zelf (benedendeks) handmatig omzet tijdens het varen. Kortom; we varen lange stukken met 2 motoren, maar ankeren zoveel mogelijk slechts op 1 motor met de andere standby voor ‘mocht het nodig zijn’.

Feestdagen

In overwegend Boeddhistisch Thailand merken we weinig van de feestdagen. Het enige wat opvalt is dat er achter ons een miljoenen-motorjacht met zijn vele lichten voor kerstboom speelt. Ik zoek via de naam ‘Azul V’ deze boot op internet op. Je kunt dit jacht voor in totaal 6 gasten voor het luttele bedrag van 25.000,- euro per DAG huren, whahaha, absurd. Dat lijkt me zelfs voor het in Thailand sterk opkomende luxe-segment toerisme flink aan de maat. Wel heel grappig om daar dus domweg op dezelfde ankerplek, met hetzelfde uitzicht, naast te liggen.

Met oud en nieuw varen we terug naar Chalong bay bij Phuket omdat al onze voorraden echt beginnen op te raken. Èn we willen heel graag nog een keer overheerlijke echt Thais streetfood halen bij ‘ons dametje’. In een klein straatje vonden we haar. Niet rijk, maar alle spulletjes met zoveel zorg schoongemaakt en gerangschikt.

We slaan eten, water en diesel in en laten een was doen. Waar dat aan de wal tussendoor-taken zijn, neemt ieder ding apart hier ongeveer een dagje in beslag. Vooral bij het halen van de diesel in jerrycans moeten we creatief nadenken hoe we de diesel van het ruim 5 á 6 meter hoge platform zonder ladders in het bijbootje krijgen. Jaja, ik hoor je denken: “Met hoog water gaan was handig geweest”, haha. Maar dat was zowel in de ochtend als in de avond in het donker. Bovendien moet je als toerist hier alleen tussen 1400 en 1600 uur heen willen, omdat er dan geen of minder gevecht tussen al die massa-toeristische rondvaartboten is, die allemaal tegelijk willen tanken. Alles overigens in een fijne sfeer. Thaise mensen zijn meestal enorm hartelijk.

Nieuwjaarsduik

Oud en nieuw vieren we met appel-pannenkoeken en we zitten eerste rang voor het vuurwerk op het strand! Op nieuwjaarsdag doe ik met een duikschool een nieuwjaarsduik, maar dan met 28 graden Celsius op 17 meter diepte bij wat er over is van het koraal.

En nu? Nu gaan we langs de westkust van Phuket nog wat omhoog naar het noorden. We willen toch echt graag als het even kan het tsunami-museum bezoeken.

Een goed 2026 allemaal!